Saleh övlad və valideynin qəbir əzabından qurtuluşu
İslamazeri.com: Peyğəmbəri-Əkrəm (s) buyurur:
مَرَّ عِيسَى بْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بِقَبْرٍ يُعَذَّبُ صَاحِبُهُ ثُمَّ مَرَّ بِهِ مِنْ قَابِلٍ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ يُعَذَّبُ فَقَالَ يَا رَبِّ مَرَرْتُ بِهَذَا اَلْقَبْرِ عَامَ أَوَّلَ فَكَانَ صَاحِبُهُ يُعَذَّبُ ثُمَّ مَرَرْتُ بِهِ اَلْعَامَ فَإِذَا هُوَ لَيْسَ يُعَذَّبُ فَأَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِ يَا رُوحَ اَللَّهِ إِنَّهُ أَدْرَكَ لَهُ وَلَدٌ صَالِحٌ فَأَصْلَحَ طَرِيقاً وَ آوَى يَتِيماً فَغَفَرْتُ لَهُ بِمَا عَمِلَ اِبْنُهُ
Bir gün Həzrət İsa ibn Məryəm (s) bir qəbrin kənarından keçirdi. Qəbir sahibinə əzab verilirdi. Növbəti il, yenə həmin qəbrin kənarından keçərkən, qəbir sahibi əzabdan nicat tapmışdı. Dedi: “Ey Rəbbim! Keçən il bu qəbrin yanından keçərkən, onun sahibinə əzab verilirdi. Bu il isə əzab içində deyil.”
Allah-Taala ona belə vəhy etdi: “Ey Ruhullah! Onun bir övladı yetkinlik həddinə çatdıqdan sonra yolunu islah etdi (doğru yola yönəldi) və bir yetimə sığınacaq verdi. Onun oğlunun bu əməlinə görə onu bağışladım.” (Əl-əmali”, Şeyx Səduq, c.1, səh.512.)
